Blog: Even niet bereikbaar

Het is weer voorbij, mijn welverdiende (al zeg ik het zelf) zomervakantie.
Na een hele lange periode van hard werken, ging ik genieten van 3 weken ‘niks moeten’. Dat dat eigenlijk een illusie is voor een moeder van twee meiden (11 en 13) weet iedereen. Maar genieten doen we natuurlijk wel van elkaar zo zonder werkverplichtingen. Net voor vertrek bedacht ik dat het goed zou zijn als ik mijn afwezigheidassistent zou aanzetten. Zodat iedereen die mailde, wist dat ik niet vlot ging reageren. Daarnaast nam ik een dapper besluit: de werkmail ging van mijn smartphone af. Zodat ik niet in de verleiding zou komen om in mijn vrije tijd te kijken of iemand toch hulp nodig had. Want ja, dat deed ik echt altijd, werkmail lezen op vakantie.

En zo ging ik e-mail-loos op vakantie. In een camper. Met 2 pubers en manlief.

Elk jaar bedenk ik tijdens mijn zomervakantie dat het leven nog mooier kan worden, als ik net even wat beter op mezelf ga letten tijdens de werkbare weken van het jaar. Een soort van tweede poging tot goede voornemens in één jaar.
Herkenbaar?
Ik neem mezelf voor: Op tijd te gaan slapen. Minder prikkels toe te laten. Beter mijn grenzen te bewaken. En dus vaker ‘nee’ te zeggen. Ik beloofde mezelf beterschap (alweer).  

Binnen 1 week na thuiskomst wurgt het dagelijkse leven me doorgaans weer in een stevige houdgreep. “Tja die eerste week is ook weer best wennen” - zo lieg ik mezelf dan voor - en: “niet alles kan in 1 week veranderen, toch?” Eenmaal aan het werk, floep ik er dan zo maar ineens uit: “Ja hoor, dat doe ik wel, want mijn batterij is opgeladen”. Dus in no time vervagen daar mijn goede voornemens. Bij thuiskomst is het bovendien nog lekker genieten van die lange zomeravond, en hoppa ook dat voornemen is verdwenen als sneeuw voor de zon. “Wie gaat er immers vroeg slapen als de zon steeds sneller ondergaat? Voordat je het weet is het om 17.00u donker buiten”, hoor ik mezelf dan zeggen. Dus dat op tijd slapengaan, mislukt eigenlijk altijd in de zomer.

Ben ik dan een zwak persoon zonder ruggengraat? Zeker niet! Ik ben super gedisciplineerd als het aankomt op voeding en sporten. Maar sommige gewoontes zijn echt lastig te doorbreken. En toch heb ik 1 ding ontdekt wat werkt voor me en wat ik ga volhouden en wat ik wil delen:
Geen e-mail meer op mijn smartphone lezen. Wat een rust geeft dat!
Ik kon deze week zelfs gewoon eerder gaan slapen, omdat ik niet in de avonduren stiekem nog even screenend door mijn mail ging. Daardoor typte ik niet te snel ‘ja hoor dat doe ik wel’ in reactie op een mailtje. Nee, ik heb zelfs minder prikkels voor het slapengaan doordat er niet een rood bolletje met 35 ongelezen berichten naar me zwaait.

Kortom: al mijn voornemens door 1 actie haalbaar. Zoiets als een wonderpilletje. Dat ik dat niet eerder had ontdekt!

Natuurlijk gaat mijn mailbox nu weer op online. Maar voor wie me na mijn vakantie wil bereiken: ik ben nog even druk met alle ongelezen berichten beantwoorden (652 stuks in totaal!) Ik denk dat ik ergens in december weer écht goed bereikbaar ben; net voordat ik nieuwe voornemens ga maken…

Wil jij ook leren hoe je de balans houdt tussen werk en privé? En ben jij aios in dienst bij SBOH? Dan is de PIT-stop workshop misschien iets voor jou.

Nathalie Ververs

Auteur: Nathalie Ververs

Nathalie is SEH-arts knmg in het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven en bevlogen docent en vakgroeplid bij Schola Medica. Zij ontwikkelt spoedzorgonderwijs en is o.a. verantwoordelijk voor docentprofessionalisering, STARtclass Huisartsgeneeskunde jaar 2 en STARtclass Sportgeneeskunde. Nathalie houdt van golfen, wielrennen, lezen en tuinieren, maar vooral van hardlopen met haar trouwe hardloopmaatje Gwen, haar Duitse Pinscher.

Volg ons en mis nooit meer het laatste nieuws

Onze website plaatst enkel strikt noodzakelijk cookies zodat de website goed werkt en we genereren daarnaast anonieme gebruiksstatistieken. Lees hier hoe we omgaan met jouw privacy en gegevens.